02-jul-2019
NRC
Tijdens een economisch turbulente periode in 2018 volgt de BBC medewerkers van de Bank of England, de centrale bank van het Verenigd Koninkrijk. Het eerste deel van het tweeluik Inside the Bank of England laat zien hoe de bank inflatie beïnvloedt door de rentevoet van het VK te bepalen. Het proces wordt stap voor stap gevolgd. Terwijl gouverneur Mark Carney en zijn team bezig zijn met de beslissing, is de Britse pers druk aan het speculeren. Ondertussen moeten Gareth Ramsay en zijn communicatieteam besluiten hoe ze beslissing over het rente naar buiten brengen. Er worden extra maatregelen getroffen zodat er geen gevoelige informatie lekt. Zo’n lek kan grote gevolgen hebben voor de financiële markten.
Over veiligheid gesproken: de Bank of England drukt ook het briefgeld in het land. De makers volgen Victoria Cleland. Zij overziet de opslag van het geld en wordt ook wel The Money Lady genoemd. In het programma vertellen medewerkers ook ze onderzoek doen naar alle mogelijke uitkomsten van de Brexit. Ze staan daarbij onder grote druk. Hoe zal het land reageren op een rapport van de bank?
The Independent
Judging by the thorough public relations job that is Inside the Bank of England (BBC2), you’d imagine nothing can, or has ever, gone wrong with the British economy. And yet, within the last decade alone, we have suffered a banking crash, followed by the Great Recession, followed by austerity, followed by the Brexit shock, followed by an investment collapse… and who knows what next. How can such clever folk get stuff so wrong? We don’t quite find out.
Of course, it’s not all their fault (well, you’d hope not)… but still, they do claim that their job is to make sure the British people don’t have to worry about their money, whereas we’ve spent most of our time since 2007 doing precisely that.
Hence we find, for example, Victoria Cleland, the 32nd chief cashier of the Bank of England, sashaying around her super-secure underground bunker, surrounded by no less than £3.6bn in readies – freshly printed banknotes available for distribution in any dire emergency. (Can’t think of anything imminent there, can you?)
Proudly, Ms Cleland then shows off what looks to be an old biscuit tin, filled with bundles of special £1m and £100m banknotes, all signed by her, just like the plastic tenner in your pocket is. She goes on about how many houses they’d buy, but if I were her, I’d be more worried about Boris Johnson mentally calculating just how many Conservative votes in marginal seats they might secure.
Ms Cleland further explains that the bank makes sure it has enough “contingency cash” for busy times such as Christmas, Easter, bank holidays, royal weddings and the like. Moreover, the Bank is also meticulous in ensuring a judicious mix of denominations, from £5 to £50 can be supplied. Very reassuring.
A mere 10 years ago, however, in a financial crisis that went virtually unmentioned during the course of the programme, Britain’s cashpoints were within two hours of running out of money (according to the memoirs of the then chancellor, Alistair Darling). As I say, that seems to be one of many a dirty secret buried even deeper in the Bank’s recesses than the gold, and far away from the BBC cameras.
Enter Mark Carney, the dishy Canadian governor of the bank. Here is a man so smooth, he outshines the highly polished Chippendale dining tables in the bank’s “parlours”. Again, you would not imagine for a moment that he has any qualms about inflation staying so stubbornly above his target for so long.
The programme makers certainly don’t challenge his record. I suspect – no proof, but still, that’s just like economics – that the producers would never have been allowed near such precious national assets as Carney, the UK gold reserves or Ian McCafferty, a tight-lipped City type sitting on the bank’s interest rate committee, if the broadcasters hadn’t consented to certain “parameters”, as they say in such monetary policy circles.
At any rate, the only remotely hostile criticism came from a few smartarse questions from the journalists at the bank’s monthly press sessions (an event I once attended myself, you know). When the FT’s man politely enquired whether the bank had simply decided to pretend that one appalling quarter of economic growth hadn’t actually happened, they didn’t demur, as if it was the most natural thing in the world. A few flakes of Carney’s veneer peeled off at one point, when asked about being an “unreliable boyfriend” to financial markets, but that was about it.
The documentary accurately captures the blend of tradition, antiquity and modernity that strikes any visitor to its elegant headquarters, so redolent of the age of imperial grandeur and mercantile adventure that the bank grew up in. It is an institution, whatever its record, that has talented and dedicated people, the most impressive and proudest of which was Alison McClean. She is a doorkeeper, and a formidable figure who uses a giant wooden ruler to calibrate precisely the place settings at the governor’s formal meals, and hits her own targets more reliably than the Monetary Policy Committee does theirs.
Ms McClean looks like she takes no scrip from anyone, and I can only hope she will use that hefty ruler to stop Boris getting his mucky paws on their lovely £100m banknotes. Even if no other female in London is safe, we must stop Boris from ravishing the Old Lady of Threadneedle Street like in an old Gilray cartoon. That would be worth filming, mind.
Posts tonen met het label economie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label economie. Alle posts tonen
woensdag 3 juli 2019
donderdag 22 mei 2014
Argos - TV medialogica - De Eurocrisis
HUMAN-VPRO, 21-mei-2014
De Eurocrisis raasde de afgelopen jaren over ons continent. Terwijl de ene na de andere Europese top werd georganiseerd, stond Brussel als nooit tevoren in de belangstelling van journalisten, economen en opiniemakers. Sommigen voorspelden een Grieks vertrek uit de euro, anderen ook het einde van de muntunie. De belangrijkste politici zwegen of lieten mondjesmaat informatie los, uit angst voor reacties op de financiële markt. Populistische politici en de media gooiden olie op het vuur.
Hoe kwam de publieke opinie rondom de Griekse crisis tot stand? In hoeverre duwden doemscenario’s Griekenland verder naar de financiële afgrond? Werkte het taboe om over scenario’s te spreken speculatieve berichtgeving en marktanalyses in de hand? En wat betekende en betekent deze crisis voor de Europese samenwerking?
In deze aflevering van Argos-TV Medialogica blikken we terug op de publieke opinievorming rondom een mogelijk Grieks vertrek. Dat doen we met toenmalig premier van Griekenland George Papandreou, Eurogroep-voorzitter Jean-Claude Juncker, ECB-president Jean-Claude Trichet, minister van Financiën Jan Kees de Jager en Nederlandsche Bank-president Nout Wellink. Daarnaast komen journalisten van Der Spiegel, Bloomberg en de BBC aan het woord.
zaterdag 10 mei 2014
zondag 27 april 2014
2DOC - Waar het fout ging ('The flaw')
VPRO, 25-apr-2014
Wat gebeurt er als de rijken steeds rijker worden? David Sington gaat in zijn film 'The Flaw' op zoek naar de onderliggende oorzaak van de financiële crisis.
Drie jaar nadat de financiële crisis wereldwijd toesloeg, lijkt er niets veranderd te zijn. De overheid en het huidige politieke systeem blijven in grote mate afhankelijk van de financiële sector. Een sector die niet in staat lijkt te zijn om de veranderingen door te voeren en hun zaken transparanter te maken in een wereld waarin de rijken steeds rijker worden. Filmmaker Sington wil dat er dingen veranderen. In deze film probeert hij uit te leggen wat de onderliggende oorzaak van de afgelopen crisis is.
Bekende economen en experts komen aan het woord zoals vastgoed expert Robert Shiller, winnaar van de Nobelprijs Joseph Stiglitz en historische econoom Louis Hyman. Verder legt Singtonon zijn oor te luister bij kenners van Wallstreet. Slachtoffers van de crisis komen ook aan het woord zoals Ed Andrews, economisch verslaggever bij de New York Times. Met een ironische knipoog wisselt Sington de interviews af met korte animaties en reclames uit de periode tussen de jaren dertig en zestig.
De titel The Flaw verwijst naar de verkeerde vooronderstelling , die ten grondslag ligt aan de in de economische vrije markttheorie van Alan Greenspan. Deze theorie gaat er van uit dat een vrije markt zich zelf corrigeert en stuurt zodat regulering door de overhead niet nodig is. Zelf gaf Greenspan tijdens een hoorzitting van het Amerikaanse Congres schoorvoetend toe dat hij dit niet had voorzien.
De film laat goed zien hoe buitensporige inkomensongelijkheid leidt tot economische instabiliteit.
Wat gebeurt er als de rijken steeds rijker worden? David Sington gaat in zijn film 'The Flaw' op zoek naar de onderliggende oorzaak van de financiële crisis.
Drie jaar nadat de financiële crisis wereldwijd toesloeg, lijkt er niets veranderd te zijn. De overheid en het huidige politieke systeem blijven in grote mate afhankelijk van de financiële sector. Een sector die niet in staat lijkt te zijn om de veranderingen door te voeren en hun zaken transparanter te maken in een wereld waarin de rijken steeds rijker worden. Filmmaker Sington wil dat er dingen veranderen. In deze film probeert hij uit te leggen wat de onderliggende oorzaak van de afgelopen crisis is.
Bekende economen en experts komen aan het woord zoals vastgoed expert Robert Shiller, winnaar van de Nobelprijs Joseph Stiglitz en historische econoom Louis Hyman. Verder legt Singtonon zijn oor te luister bij kenners van Wallstreet. Slachtoffers van de crisis komen ook aan het woord zoals Ed Andrews, economisch verslaggever bij de New York Times. Met een ironische knipoog wisselt Sington de interviews af met korte animaties en reclames uit de periode tussen de jaren dertig en zestig.
De titel The Flaw verwijst naar de verkeerde vooronderstelling , die ten grondslag ligt aan de in de economische vrije markttheorie van Alan Greenspan. Deze theorie gaat er van uit dat een vrije markt zich zelf corrigeert en stuurt zodat regulering door de overhead niet nodig is. Zelf gaf Greenspan tijdens een hoorzitting van het Amerikaanse Congres schoorvoetend toe dat hij dit niet had voorzien.
De film laat goed zien hoe buitensporige inkomensongelijkheid leidt tot economische instabiliteit.
dinsdag 11 maart 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)